Το να ξεχνάς είναι κάτι που συμβαίνει σε όλους.
Μετά τα 60, μπορεί να γίνεται λίγο πιο συχνό.
Και αυτό είναι συνήθως φυσιολογικό.
Το θέμα δεν είναι να μην ξεχνάς ποτέ.
Το θέμα είναι να καταλάβεις τι είναι απλό και τι χρειάζεται περισσότερη προσοχή.
Υπάρχουν στιγμές που όλοι έχουμε ζήσει:
Αυτά είναι συνήθως μέρος της φυσιολογικής λειτουργίας του μυαλού.
Δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι υπάρχει πρόβλημα.
Με τα χρόνια, το μυαλό δεν λειτουργεί πιο αργά επειδή “χαλάει”.
Λειτουργεί πιο επιλεκτικά.
Χρειάζεται λίγο περισσότερο χρόνο για να βρει μια πληροφορία.
Αν πιέζεσαι ή αγχώνεσαι, γίνεται πιο δύσκολο.
Αν χαλαρώσεις, πολλές φορές η απάντηση έρχεται μόνη της.
Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις που χρειάζεται να δούμε το θέμα πιο σοβαρά.
Χρειάζεται προσοχή όταν το ότι “ξεχνάω” αρχίζει να επηρεάζει την καθημερινότητα.
Για παράδειγμα:
Σε αυτές τις περιπτώσεις, δεν πανικοβαλλόμαστε.
Αλλά δεν το αγνοούμε κιόλας.
Όλοι ξεχνάμε.
Αλλά υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο:
“Ξέχασα κάτι μία φορά”
και στο
“Ξεχνάω συνεχώς το ίδιο πράγμα”
Αυτό που μας δείχνει αν υπάρχει θέμα είναι:
Πολύ σημαντικό.
Το ότι ξεχνάμε δεν σημαίνει πάντα άνοια ή κάτι βαρύ.
Μπορεί να σχετίζεται με:
Γι’ αυτό δεν βγάζουμε μόνοι μας συμπεράσματα.
Δεν χρειάζεται να περιμένεις κάτι πολύ έντονο.
Αρκεί να υπάρχει μια ανησυχία.
Καλό είναι να γίνει έλεγχος όταν:
Ένας απλός έλεγχος μπορεί να δώσει καθαρή εικόνα και ηρεμία.
Πολλές φορές, οι πρώτοι που παρατηρούν αλλαγές είναι οι άνθρωποι γύρω μας.
Αν κάποιος κοντινός σου πει ότι βλέπει αλλαγή, αξίζει να το ακούσεις χωρίς άμυνα.
Δεν σημαίνει ότι υπάρχει πρόβλημα.
Σημαίνει ότι κάποιος νοιάζεται.
Δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις.
Υπάρχουν όμως μικρές συνήθειες που βοηθούν:
Το μυαλό, όπως και το σώμα, θέλει κίνηση και φροντίδα.
Ο έλεγχος δεν σημαίνει ότι κάτι πάει στραβά.
Σημαίνει ότι θέλεις να είσαι σίγουρος.
Πολλές φορές, ο έλεγχος φέρνει απλώς ανακούφιση.
Η ξεχασιά είναι μέρος της ζωής.
Δεν χρειάζεται φόβος.
Χρειάζεται:
Το να προσέχεις τον εαυτό σου δεν είναι υπερβολή.
Είναι φροντίδα.