Υπάρχουν περίοδοι που ο άνθρωπος κλείνεται λίγο περισσότερο στον εαυτό του.
Μπορεί να έγινε σιγά σιγά.
Χωρίς να το καταλάβεις.
Και κάποια στιγμή, η καθημερινότητα μικραίνει.
Δεν χρειάζεται να αλλάξουν όλα απότομα.
Αρκούν μικρά βήματα.
Πολλοί σκέφτονται:
“Πρέπει να βγω έξω, να ξαναρχίσω τα πάντα”
Αυτό κουράζει πριν καν ξεκινήσεις.
Η αλλαγή γίνεται αλλιώς:
👉 λίγο λίγο
Το πρώτο βήμα μπορεί να είναι κάτι πολύ μικρό.
Όπως:
Δεν είναι μικρό.
Είναι αρχή.
Η απομόνωση μεγαλώνει όταν η μέρα δεν έχει ρυθμό.
Βοηθά να βάλεις κάτι απλό:
Δεν χρειάζεται πρόγραμμα αυστηρό.
Αρκεί μια μικρή σταθερότητα.
Δεν χρειάζεται να πας κάπου δύσκολο.
Διάλεξε ένα μέρος που νιώθεις άνετα:
Όταν νιώθεις άνετα, κάνεις πιο εύκολα το επόμενο βήμα.
Δεν χρειάζεται να μιλήσεις πολύ.
Μπορείς:
Η παρουσία είναι αρκετή στην αρχή.
Δεν χρειάζονται πολλοί.
Ένας άνθρωπος αρκεί.
Μπορείς:
Η επαφή ανοίγει σιγά σιγά τον δρόμο.
Μια δραστηριότητα χωρίς πίεση βοηθά.
Όπως:
Δεν χρειάζεται δέσμευση.
Μπορείς απλά να δοκιμάσεις.
Πολλές φορές περιμένουμε:
“να νιώσω καλύτερα και μετά θα βγω”
Στην πράξη, συμβαίνει το αντίθετο.
👉 βγαίνεις λίγο και μετά νιώθεις καλύτερα
Δεν πειράζει.
Δεν σημαίνει ότι γυρίζεις πίσω.
Κάποιες μέρες θα είναι πιο εύκολες, κάποιες όχι.
Και αυτό είναι φυσιολογικό.
Δεν χρειάζεται να το κάνεις μόνος σου.
Μπορείς:
Μερικές φορές, η παρουσία κάποιου κάνει τη διαφορά.
Δεν θα το καταλάβεις από τη μια μέρα στην άλλη.
Αλλά κάποια στιγμή:
Και αυτό είναι αρκετό.
Δεν χρειάζεται να κάνεις μεγάλα βήματα.
Δεν χρειάζεται να πιεστείς.
Αρκεί:
Και από εκεί, η καθημερινότητα αρχίζει σιγά σιγά να μεγαλώνει ξανά.