Όταν φροντίζεις έναν άνθρωπο, δίνεις χρόνο, ενέργεια και σκέψη.
Και πολλές φορές, χωρίς να το καταλάβεις:
👉 αφήνεις τον εαυτό σου πίσω
Αυτό όμως δεν μπορεί να κρατήσει για πάντα.
Για να φροντίσεις κάποιον άλλον, χρειάζεται να φροντίζεις και εσένα.
Μπορεί να νιώθεις ότι:
Αλλά η αλήθεια είναι απλή:
👉 έχεις όρια
Και αυτά τα όρια χρειάζονται σεβασμό.
Δεν εμφανίζεται ξαφνικά.
Ξεκινά με:
Και αν δεν την προσέξεις:
👉 γίνεται εξάντληση
Πολλοί φροντιστές νιώθουν ενοχή.
Σκέφτονται:
“Αν σταματήσω, θα φανεί ότι δεν νοιάζομαι”
Δεν ισχύει.
👉 η ξεκούραση είναι μέρος της φροντίδας
Δεν χρειάζεσαι ώρες.
Μπορείς:
Αυτά “καθαρίζουν” το μυαλό.
Δεν χρειάζεται να τα κάνεις όλα μόνος σου.
Μπορείς:
Η βοήθεια δεν μειώνει τη φροντίδα.
Την κάνει πιο σωστή.
Μην χάνεις τον εαυτό σου μέσα στη φροντίδα.
Κράτα:
Αυτό σε κρατά ισορροπημένο.
Η φροντίδα έχει βάρος.
Και δεν χρειάζεται να το κρατάς μέσα σου.
Μπορείς να μιλήσεις:
Η κουβέντα ελαφραίνει την πίεση.
Δεν σημαίνει ότι απομακρύνεσαι.
Σημαίνει ότι προστατεύεσαι.
Όρια σημαίνει:
Κανείς δεν τα κάνει όλα σωστά.
Και δεν χρειάζεται.
Η φροντίδα δεν είναι τελειότητα.
Είναι παρουσία και προσπάθεια.
Το σώμα δείχνει πότε πιέζεται.
Μην αγνοείς:
Λίγη φροντίδα στο σώμα βοηθά και την ψυχολογία.
Σταμάτα για λίγο.
Πάρε απόσταση.
Ζήτα βοήθεια.
Δεν σημαίνει ότι εγκαταλείπεις.
Σημαίνει ότι προστατεύεις τον εαυτό σου.
Για να φροντίσεις έναν άνθρωπο:
👉 πρέπει να είσαι καλά κι εσύ
Δεν είναι πολυτέλεια.
Δεν είναι εγωισμός.
Είναι ανάγκη.
Μικρά διαλείμματα, λίγη βοήθεια και λίγη κατανόηση προς τον εαυτό σου κάνουν τη διαφορά.
Για σένα.
Και για τον άνθρωπο που φροντίζεις.